M3 Hansa Scharouna

Berlin. Wysokościowiec przy ulicy Heilmannring 66A w dzielnicy Böblingen. Atelier Hansa Scharouna. Wieżowiec (niem. Wohnhochhaus) Orplid liczy przyzwoite siedem pięter i nawet w tej liczbie widać powściągliwość Scharouna i jego inne – od prezentowanego przez współczesnych mu architektów – myślenie o architekturze.

Projektował ją na miarę przeciętnego człowieka, owego Jedermanna II połowy 20. wieku. Bliska mu była idea architektury zmieniającej kontekst społeczny, pozytywnie oddziaływującej na kondycję człowieka. Pobrzmiewa mi w tym nurt pierwszych awangard 20. wieku wierzących w misyjną, sprawczą rolę architektury jako instrumentu kształtującego relacje ludzkie, budującego bezkonfliktowe społeczeństwo. Architekt jako demiurg ładu społecznego? Czujny, uważny, emaptyczny…

Tworząc architekturę Scharoun zamieszkiwał w tym samym kontekście i doświadczał miejsc zaprojektowanych dla innych. Nie uciekał do wieży z kości słoniowej alternatywnych idei. Nie tworzył architektury elitarystycznej reprezentowanej przez „willę własną architekta”, która byłaby odmienna od architektury praktykowanej na szeroką skalę. Był autentyczny i konsekwentny.  Rzadkość wśród architektów.

W mieszkaniu Margit i Hansa Scharouna przywołane są zarówno marynistyczne motywy obecne w jego architekturze; niemal cytaty z dekoracji i dyspozycji doświetlenia w berlińskiej Filharmonii. Obok tego Scharoun jest minimalistą przestrzeni. Godzi się na formy niedoskonałe (wynikające z umasowienia architektury i… logiki(?) instalacji technicznej (jak tej w wyposażeniu kuchni, gdzie nagle nad zlewem pojawia się kaloryfer zupełnie i na pewno… nie na swoim miejscu). Płaszczyzny ścian są  dialogiem, a moze przypomnieniem  suprematystycznych i neoplastycznych  cytatów  pierwszej awangardy. Takie mimowolne odniesienie do pierwszych inspiracji młodego Scharouna?

Mieszkanie jest próbą powołania  do życia nowej  przestrzeni. Czytelnej w funkcjach, poszukującej syntetycznego, najprostszego komunikowania ról spełnianych w obrębie ‚jednostki mieszkalnej’.

M3 Hansa Scharouna…

Esej fotograficzny. Wrzesień 2015 r. 

Adres - wieżowiec Hansa Scharouna Elewacja (wspomnienie Filharmonii) (seria: M3 H. Scharouna)

Sypialnia i widok na widok (seria: M3 H. Scharouna)

Lampa (seria: M3 H. Scharouna)

Okno architekta (seria: M3 H. Scharouna)

Pracowania- credo (seria: M3 H. Scharouna)

Świadkowie (po lewej sekretarka H.Scharouna; seria: M3 H. Scharouna)

Kurz (1) (seria: M3 H. Scharouna) Tak dużo / Kurz (2) (seria: M3 H. Scharouna)

Atelier Margit i Hansa Scharouna - neoplastycyzm przypomniany

Taras (seria: M3 Hansa Scharouna) Poruszenie (to co widać z tarasu) (seria; M3 H. Scharouna)

Terma / Zaplątanie (seria M3 H. Scharouna) Transatlantyk (seria: M3 H. Scharouna) Lustro architekta (seria: M3 H. Scharouna)

Kwiaty Margit (seria: M3 H. Scharouna)

Kuchnia / Co tutaj robi ten kaloryfer? (seria: M3 H. Scharouna)

Akcenty (pionowe) (seria: M3 H. Scharouna) Trzy / Otwory (seria: M3 H. Scharouna)

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *